โลกไม่เคยทำให้มนุษย์สมบูรณ์แบบ เพื่อเผื่อแผ่เนื้อที่ให้คุณได้แสวงหา ....

โลกทำให้มนุษย์มีความเหงา เพื่อให้มนุษย์แสวงหาความรักและมอบความรัก...

และผมก็ได้รู้ว่า การได้มีเพื่อนทำให้โลกนี้มันไม่เหงาจนเกินไป...

...............................

เพื่อนสนิทของผม***ไม่จำเป็นต้องเป็นเพศเดียวกันเสมอไป***

เป็นแค่ใครสักคนที่เปิดใจ***และพร้อมจะดูแลต้นไม้แห่งมิตรภาพ***

เพื่อนสนิทของผม***ไม่จำเป็นต้องอยู่ตรงนั้นเสมอยามที่ผมต้องการ***

เพียงแค่อยู่ในความทรงจำ***เอาไว้นึกถึงเพื่อเป็นกำลังใจในก้าวต่อไป***

เพื่อนสนิทของผม***ไม่จำเป็นต้องพบกันเป็นประจำ***

เพียงแค่ผมมองรูปถ่าย***แล้วความทรงจำระหว่างเราก็ทำให้ผมยิ้ม&มีความสุข***

เพื่อนสนิทของผม***ไม่จำเป็นต้องทำกิจกรรมร่วมกันทุกๆครั้งเวลาว่าง***

เพียงแค่ต่างคนต่างทำกิจกรรมของตัวเองอยู่นั้น***แล้วยังนึกถึงกิจกรรมที่เราทำด้วยกันก็พอ***

เพื่อนสนิทของผม***ไม่จำเป็นต้องมีผมเป็นเพื่อนเพียงคนเดียว***

เพียงแค่อยากให้รู้ว่าผมมั่นใจในความเป็นเพื่อนของเรามาก***

มากจนไม่มีการระแวงหรือน้อยใจใดๆ***หากเพื่อนสนิทของผมจะมีเพื่อนสนิทคนอื่น***

เพื่อนสนิทของผม***ไม่จำเป็นต้องรู้เรื่องของกันและกันทุกๆอย่าง***

เพียงแค่รู้ในเรื่องที่เราตัดสินใจแล้วว่าจะนำมาแบ่งปันซึ่งกันและกัน***

แม่ว่าเรื่องนั้น***อาจเป็นแค่เสี้ยวหนึ่งในเรื่องราวชีวิตอันมากมายของเราก็ตาม***

เพื่อนสนิทของผม***ไม่จำเป็นต้องทนนิสัยทั้งหมดของผม***

เพียงแค่บอกให้ผมปรับปรุงตัว**และพร้อมที่จะรับฟังในสิ่งที่ผมอธิบายและบอกให้ปรับปรุงตัวบ้าง**

เพื่อนสนิทของผม***ไม่จำเป็นที่ผมจะต้องเป็นเพื่อนสนิทของเขา***

เพราะคนเราต้องมีบ้างที่คิดไม่เหมือนกัน***เพียงแค่อยากให้พวกเขารับรู้ในมิตรภาพที่ผมมีให้***

แม้จะไม่มีค่าสำหรับเขา***แต่มีค่ามากเหลือเกินสำหรับความเต็มใจที่ผมมอบให้***

ผมได้แต่หวังเพียงว่า ***ผมจะเป็นเพื่อนสนิทของเพื่อนสนิทของผม***

***ไหล่ของผม***

ไม่ได้มีความหมายพียงเพื่อประคองหัวผมไว้คนเดียวเท่านั้น***

แต่เพื่อนสามารถใช้มัน เป็นที่ประคองหัวเพื่อนได้ด้วย***

***เสื้อของผม***

ไม่ได้มีไว้เพียงห่อหุ้มร่างกายของผมเพียงอย่างเดียว***

มันพร้อมจะเป็นที่เช็ดน้ำตาและสั่งขี้มูกของเพื่อน ถ้าเพื่อนต้องการ***

***แขนของผม***

ไม่ได้มีไว้จูงหมาเดินเล่น***แต่มันสามารถใช้ประคองเพื่อนเมื่อเพื่อนจะล้ม***

แต่ถ้าเพื่อนล้มลงไปแล้ว ผมยังมีมืออีก1คู่ไว้คอยฉุดเพื่อนขึ้นมา***

***ปากของผม***

ไม่ได้มีไว้เพื่อกิน***และพูดพร่ามทั้งวันหรอกนะ***

แต่มันมีไว้พูดให้กำลังใจเพื่อนด้วย***เมื่อถึงเวลาจำเป็น***

***ตาของผม***

มีไว้เพียงเพื่อรกะพริบขึ้นลงเสียเมื่อไหร่***

ผมเอามันไว้ใช้มองสิ่งดีๆในตัวเพื่อนด้วยต่างหาก***

***ฟันของผม***

ไม่ได้มีไว้กัดคัยๆเขา***

แต่ผมมีไว้เพื่อจะใช้มันประดับเหงือก***ทุกๆครั้งที่ผมยิ้มให้เพื่อน***

***หูของผม***

ไม่ได้มีไว้เจาะรู***แขวนเครื่องประดับ***

แต่มันใช้ฟังเพื่อน***เมื่อเพื่อนต้องการระบายอะไรออกมาให้ผมฟัง***

***เท้าของผม***

ไม่ได้มีไว้สะสมกลิ่น***โอเค ถึงแม้มันอาจจะมีบ้าง***

แต่ผมจะใช้เท้าเพื่อเดินอยู่ข้างๆเพื่อนนี่แหละ***จะไม่ไปไหนไกล***

***สมองของผม***

อาจไม่ค่อยมีประโยชน์เวลาสอบนัก ก็จริง***

แต่มันจะทำงานหนัก***เมื่อเพื่อนต้องการความช่วยเหลือ***

***และหัวใจของผม***

ก็ไม่ได้มีไว้สูบฉีดเลือดเพียงอย่างเดียว***

แต่มันทำหน้าที่เก็บเพื่อนไว้ข้างในได้อีกด้วย***

ขอขอบคุณ space นึงที่ทำให้ผมชอบคำว่า "เพื่อน"มากขึ้น แม้ว่ามันจะห่างไกลจากผมก็ตาม