Poochonlapat 的个人资料(P)คุณรุจักคำว่า"เหนื่อย...照片日志列表更多 ![]() | 帮助 |
(P)คุณรุจักคำว่า"เหนื่อย"[°o.O{{P}}'[[JJ]]O.o°]ไหมคับ?(F)~(*_*@~!{}เวลาที่ผ่านมา ผมได้ทำอย่างดีที่สุดแล้ว ไม่จำเปนต้องพูดอะไรมาก i miz u and i love u na kub~~!!!{{P}}[[JJ]] |
ช่วงนี้ฝนตกบ่อยๆนะคับ !! ได้เวลาอัพเดตแล้นงับ ตอนนี้ กีฬามหาลัยโลกก้อจบไปและงับบ !!!!
จิงๆก้อจบไปนานแล้วล่ะนะ แต่ไม่ค่อยได้มีเวลาอัพเลยอ่านะ
วันนี้บังเอินว่า อยากอัพเพราะว่าดูห่างเหินไปนาน
แต่จิงๆแล้วก้อไม่รุจะอัพไรอ่านะ
ขอเปนว่าเริ่มอัพตั้งแต่เรื่อง Universiade 2007 ละกาน
กีฬามหาลัยโลกคราวนี้อย่างที่บอกว่า เราได้เปน Atache
ของประเทศนิวซีแลนด์คับ แล้วก้อทำกองอำนวยการนิดหน่อย ดูแล
Official ของประเทศ กัมพูชาอีกนิดหน่อย แล้วก้อประเทศอื่นๆอีกนิดหน่อย
ดูเหมือนจะเปนงานที่หนักแต่ก้อสนุกกดีนะคับ ได้เจอเพื่อนใหม่ๆ ได้เจอคน
มากมายหลายประเภทมากขึ้น 55+ ได้ทำงานกับเพื่อนๆ และชาวต่างชาติ
ที่สำคัญคนที่เราดูแล ก้อเรื่องมากอยู่นะ จะว่า งก ก้อ งก นะ จะว่าไม่งก
ก้อได้นะ แต่ไม่รุทำไม มานอยากได้นั่นอยากได้นี่จัง เลยต้องพาไปเที่ยว
หลายที่หน่อย เหนื่อยมากมายอ่ะ แต่ก้อไม่มีไรอัพจิงๆอ่ะแหละนะ
ถ้าถามว่าพามานไปไหนมามั่ง ก่อบอกได้เลยว่า ถ.ข้าวสาร จตุจักร
เอมโพเรียม สยาม ราชประสงค์ เซนทรัลเวิล์ mbk และอีกมากมายมหาศาล
สรุปคือ เหนื่อย จบข่าว งิงิ
~Sekiyajj~
กลับบ้าน กับเรื่องราวน้อยนิดมหาศาล กลับบ้านเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมาอ่านะ มีเรื่องมาเล่านิหน่อย แต่ก้อเกิดขึ้นมากมาย
(เอาซักอย่างดีไหมอ่า)
คือจิงๆแล้วกลับวันพฤหัสอ่า พึ่งนึกได้ กุจำผิด 55+ -*-
ก้อกว่าจะถึงบ้านก้อเย็น คือจิงๆแล้วมีโปรแกรมยาวยืด
คือบอกตรงๆว่าจำไม่ได้ว่ามีโปรแกรมยาว ไม่งั้นมะกลับบ้านหรอก
แล้วคืนวันศุกร์ต้องไปเดินเรื่องขอ adsl ของที่บ้านไง เปนอารายที่ลำบากมากมาย
นั่งรถไปตอนเช้าปล่อยให้กุรอ ตั้ง ชั่วโมงนึง แล้วพอนั่งรถสาย 367 แมร่งคนเกบเงินเปนพม่ารึไงว้า
บอกว่า ลงบางพูนคับ เขาก้อบอกว่าอะไรซักอย่างฟังไม่ออก
เปนครั้งแรกที่รุสึกเหมือนกุอยู่เมืองนอกชอบกล
บางพูนคับ (รอบ2) ไม่ผ่านค่ะ(สำเนียงกะเหรี่ยงอ่ะ) (ฟังออกและคราวนี้)
แต่จำได้ว่ามานเคยผ่านนี่หว่า สงสัยหน้าแตกแน่เรา
เลยถามคนขับว่า เอ่อ เดวนี้ไม่ผ่านบางพูนแล้วหรอคับ พี่คนขับบอกว่าผ่านคับ
แต่สงสัยกะเป๋าคงฟังผิดเปนบางพูด -*-
นี่กุผิดใช่ป่ะ เลยบอกกะเป๋าว่า บางพูนคับ ไม่ใช่บางพูด เขาก้อบอกว่า อ่อค่ะ บางพูนนะค๊ะ
(สำเนียงกาเหรี่ยง)
-*- มานเกิดไรกับชีวิตกุแต่เช้าวะเนี่ย ลางไม่ดีเลย 55+
พอกาลังจาลง กดกริ่งปุ๊ป คนขับถามว่าจะลงป้ายไหน (อ่าวกุกดเพื่อจะลงป้ายหน้า)
เลยบอกว่า ป้ายหน้าคับ
คนขับถาม ป้ายไหนอ่ะ -*- กำเวนจิงๆ เลยบอกว่าป้ายข้างหน้าคับพี่ (มรึงไม่เหนป้ายหรอคับ)
แล้วแมร่งขับเลยไปไกลมาก
แล้วหันมาบอกเราว่าทีหลังบอกเรวๆนะน้อง เอ๊า เวนอีก กุผิด คือบอกว่าจะลงตั้งแต่ทางโค้งแล้วเหอะ
เลี้ยวมาก้อถึงป้ายนี่แมร่งจอดเลยไป 2 ป้ายกุเดินกลับอีกเปิกิโล โคดเซ็งอ่ะ ร้อนออีกต่างหาก
เปนวันทีซวยจิงๆอ่ะวันนั้น เฮ่อๆ วันเสาร์มีปาชุมที่ท่าพระจันทร์แต่เช้า
เรื่องของกีฬามหาลัยโลกแหละงับ
ก้อผลสรุปคือ ผมได้ ประเทศ นิวซีแลนด์ กีฬา ฟันดาบคับ
ดูแลประเทศนี้ก้อไม่รุว่าจะเปนไงเหมือนกานนะ ผมว่าประเทศไหนก้อดีเหมือนกาน
ไม่ชอบคนที่ช่างเลือก หาว่าประเทศนั้นประเทศนี้ไม่ดีเลย
ไม่ควรมาทำงานเสียสละแบบนี้หรอกคนอย่างนั้นน่ะ ชิส์
ประชุมเสดตอนเยน ตอนแรกเพื่อนจะชวนไปต่อแต่ขี้เกียจไปเลยกลับบ้านงับ
เพราะเดววันรุ่งขึ้นมีบริจาคเลือดต่อ
วันอาทิดก้อคือวันนี้ พึ่งไปบริจาคอวัยวะมางับ คือ บริจาคเลือดไม่ได้จิงๆเพราะว่านอนไม่พอ
แล้วเม็ดเลือดแดงผมก้อน้อยเกินไปด้วยแหละ (เกี่ยวกานไหมอ่า) เลยไปบริจาคอวัยวะแทน
ก้อไปเจอเพื่อนๆที่ทำกีฬามหาลัยโลกมากมายเหมือนกานดีจิงๆ เสดแล้วก้อกลับมาหมาลัย
มานั่งอัพสเปซนี่แหละนะ อิอิ
ปล. ก้อมีเรื่องเล่าปามานนี้อ่านะ
ปล.2 แล้วก้อนะ อยากจะโทหาทุกวันนะ แต่ 3 วันครั้ง...รึน้อยก่านั้นก้อดีนะ อิอิ
ปล.3 อยากจะบอกว่าคิดถึงนะคับ อิอิ อยากไปเชียงใหม่จังเลย หุหุ
~Sekiyajj~ ลองอัพดูสักหน่อยก้อดีนะ ความจิงมีเรื่องจะอัพเยอะเลยอ่านะคับ ช่วงนี้ไม่ค่อยว่างเท่าไรห่เลย
เรียนซัมเมอร์เปนอะไรที่ทรมานดีเหมือนกาน
ต้องตื่นแต่เช้าจากรังสิตไปท่าพระจันทร์ แต่วันนนี้เรียนวันสุดท้ายแล้ว รอสอบ
วันที่ 13 เยย อิอิ เริ่มจะมีเวลาว่างแล้ว
แต่งาน กีฬามหาลัยโลกก้อยังมีเปนระยะๆ ตอนนี้ก้อต้องพยายามกานต่อไปล่ะนะ
เด๋วก้อจะพิมพ์ไปเรื่อยๆอ่านะ อย่างเรื่องแรกนี่คงเปนเรื่องที่ไปทริปที่เมืองกาญอ่านะ
ก้อไม่มีไรมากงับ
ไปกับภาควิชาที่ได้เที่ยวมากที่สุด รองจากไกด์เลย เพราะว่าต้องออกฟิว พื้นที่บ่อยมากมาย งิงิ
คราวนี้ก้อไปที่กาญ
ไปดูพวกถ้ำ พวกหินผา เดินป่า หนุกมากมาย ชอบเดินป่าที่สุด อิอิ
งานอดิเรกคือการปีนเขาเดินป่านี่แหละแต่ที่ชอบที่สุดคงเปนที่ ประจวบมั้ง
ระหว่างเดินเจอพวกตัวเอี้ยด้วย ตัวแมร่งใหญ่ก่าที่มหาลัยหลายสิบเท่าเลยอ่า ตกใจหมด
จารย์บอกว่ามานเปนสัดป่าหายากนะเนี่ย 55+
นอกจากนี้ก้อไปดูโรงงานผลิตน้ำตาล จากอ้อย เปนไรที่ได้ชิมน้ำตาลตลอดทาง
อ้วนกันเลยทีเดียวงานนี้ แต่ก้อหนุกดี
ที่นอนก้อไฮโซ ริมเขื่อนมากมาย ตกดึกก้อคุยเรื่อยเปื่อย มีการแอ๊บเอาเหล้ามากินอีกต่างหาก
งานนี้ได้ถ่ายรูปเยอะเลย เสียดายที่เปนรูปจากมือถือ ไม่ได้พกกล้องไปด้วย เซ็งๆๆ
เอาเปนว่างานหน้าจะเอากล้องไป อิอิ เจอกานงานหน้าละกาน
มีคนถามผมเรื่อง กีฬามหาลัยโลกว่ามานไปถึงไหนแล้ว ตอนนี้ก้อเปนสมาชิก
ของ Volunteer Community อ่านะ ทำงานเพื่อสังคมเปนหลัก
มีความสุขดี ถึงจะเหนื่อยมากมายก้อตาม ส่วนจากส่วนกลาง
ในช่วง HOD [Head Of Deligation] ถ้าสะกดไม่ผิดนะ เปนหัวหน้านักกีฬา
เขามาดูสถานที่แข่งขัน กับ ที่หลับที่นอนของนักกีฬา ก้อเปนปามานว่าประจำที่หอ โซนซี
ฟังพวกฝรั่งบ่นๆ แล้วก้อไปที่ เมืองทองอีกวันนึง ที่เมืองทองนี่เราเดินเขาอย่างเดว
แล้วมานมีงาน เวดดิ้งแฟร์ด้วยไง พวกฝรั่งแมร่งก้อเดินไปทั่วเยย
มีคนนึงแมร่งไปดูแหวนแต่งงานก่าแฟนมาน กุละเซ็ง 55+
แล้วงงานนี้ได้เงินด้วยนะ คนละ 250 ต่อวัน ส่วนเรื่อง community นี่ทำด้วยใจงับ
วันที่ 6 นี้มีบริจาคเลือดด้วย แต่คงบริจาคไม่ได้บังเอินเลือดชั่วมานแรง
ไม่อยากให้ใครได้ไปเดวติดเชื้อบ้า 55+ แล้วก้อผลการประกาศตำแหน่งล่าสุด ได้เปน
ดูแลนักกีฬาซะงั้น เลยต้องไปอบรมวันที่ 5 ต้องตื่นเช้าอีกและตู -*-
เอาเรื่องไรอีกอ่า ไม่ได้ขี้เกียจพิมพ์นะ แต่จะมีคนมาอ่านไหมอ่า อีกอย่าง จะอ่านไหวมั้ยอ่า 55+ เอาเปนว่าเรื่องอื่นๆเอาไว้คราวหน้าก้อและกานะ
ปล.1 เรื่องเกมส์ ตอนนี้ไม่ได้เล่นเกมส์ออนไลน์ใดๆแล้วอ่ะคับเพื่อนๆ วันก่อนมีเพื่อนที่เคยเล่นมังกรหยกสมัยโน้นนนน โทมาชวนเล่นเกมส์ 55+
ปล.2 ความรักตอนนี้ไม่มีอ่างับ โสด สนิท อยากหาใครสักคนมาอยู่เปนเพื่อนใจนะ แต่คนๆนั้นจะมีรึป่าวนี่ก้อไม่รุอ่างับ พยายามทำให้ดีทีสุดอ่านะ เรารุตัว เจียมตัวเสมอ
ปล.3 เรื่องการเรียน ตอนนี้ก้ออกมาแล้วเหลือตัวเดียวเอง เกรดก้อเปนไปตามคาด พยายามกานใหม่ปี3นะ สู้ๆงับ
ปล.4 เรื่องสุขภาพ ก้อมะค่อยดีเท่าไหร่ งงิ ตามประสาคนไม่ค่อยดูแลตัวเองอ่านะ อ่าว ด่าตัวเองซะงั้น 55+
ปล.5 เรื่องครอบครัว ก้อเรื่อยๆอยู่หอไม่ค่อยมีไรกับที่บ้าน งิงิ เยี่ยมพ่อบ้าง แม่เลี้ยงบ้าง น้องชายก้อเข้าเทคนิคดอนเมืองจนได้ เฮ่อๆ
ปล.6 จะปล.ไรนักหนาเนี่ย รุสึกเหมือนโดนสอบสัมพาด พอได้แล้วมั่งเห๊อะๆๆๆๆ 55+ เอาเปนว่าเจอกานใหม่วันหน้างับๆ อยากรุเรื่องไร บอกเอาไว้และกาน
บางส่วนในสเปซ ยังไม่ได้แก้ไขนะคับ งิงิ จะหาเวลาจัดการให้เรวที่สุดงับ บายๆๆงับ
JJ. ~sEkIyA~ สุขสันต์วันเกิด เจเจ เพื่อนรักผมไม่ได้อัพสเปซ นานเท่าไหร่และนะ รุสึกเหมือนว่าต้องปรับปรุงมากมาย วันนี้ดูเหมือนจะเปนวันดี เปนวันคล้ายวันเกิด ของคนเหงาๆคนนนี้ บางที ก้อคิดเหมือนกานว่า จะไปเที่ยว จะตะลอนๆไปในที่ต่างๆมากมาย จะใช้เวลาที่เหลืออยู่ให้คุ้มค่ามากที่สุด (พูดเหมือนใกล้จะตายชอบกล) แต่ก้อไม่รุหรอกว่าจะเหลือเวลาอีกนานเท่าไหร่ พยายามใช้เวลากับตัวเองให้มากที่สุด บางวันไม่มีไรทำ นั่งๆนอนๆอยู่ในห้อง ก้อคิดว่าเปนการให้เวลาตัวเองส่วนนึง คำทำนายประจำเดือนนี้ โดยหมอ เจเจ ดวงในปีนี้ไม่สู้ดีนัก โรคหัวใจขาดคนดูแลจะทวีความรุนแรงจนยากจะเกินทนไหว เรื่องการงานจะราบรื่นดี ต้องระวังทะเลาะกับตัวเองอาจทำให้เสียหายได้ หากจะตัดสินใจต้องเดดขาดและเชื่อมั่นในตัวเองหน่อย ชอบเอาแต่ใจตัวเอง ขี้น้อยใจบ้าง ควรลดลงให้มาก ในแต่ละวันต้องพักผ่อนและดูแลสุขภาพตัวเองอยู่เสมอ การเดินทางไกลให้สอบถามเจ้าป้าที่จะกลับต่างประเทศเรวๆนี้ อาจมีข่าวดีได้ทุนสนับสนุนการท่องเที่ยว เรื่องครอบครัว หัดใส่ใจคุณพ่อบ้าง คุณพ่อเปนคนขี้น้อยใจ ชอบประชดประชัน ชอบหาว่าเราไม่สนใจ งิงิ ดังนั้นควรไปหาท่านบ่อยๆ นอกจากนี้ สุขภาพของคนในบ้านก้อไม่ค่อยสู้ดีนัก ให้ไปเยี่ยมบ้านเลกบ้านน้อยมากมายนั่นด้วย ในด้านความรัก อยู่ในช่วงอับเฉา เนื่องด้วยดวงเรื่องความรัก เปนคนมีดวงพื้นฐานความรัก จาก10 มีเพียง 1 จึงทำให้เรื่องความรักไม่ว่าจะในปีใดๆ ถ้าไม่โดนหลอกลวง ก้อถูกทิ้ง แม้ว่าจะมีความหวังและจริงใจกับใครเพียงใด ก้อจะวนเวียนอยู่เช่นนั้น เนื่องด้วยเวนกรรมจากชาติที่แล้วมีมากมายต้องชดใช้ ต้องเจบอยู่เนืองๆ จึงทำให้เรื่องความรักอยู่ในเกณฑ์ อุบาท ที่สุด อย่างไรก้อตาม ก้อขอให้ดำรงความจิงใจ และรักใครรักจิงเช่นนี้ แล้วหวังว่าสักวัน จะเจอคนๆนั้นของคุนสักที ในช่วงกลางและปลายปี จะทำนายใหม่ .... -*-
สัม(พลาด)ภาษณ์ Universiade วันนี้ได้มีโอกาสเข้าสัมภาษณ์ เป็น Volunteer Universiade 2007
In Thailand...
ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณอาจารย์(คาดว่าคณะนิติฯ เพราะเหนใส่เสื้อนิติฯอยู่อ่านะ)
ที่ถามเป็นภาษาไทย และก้อไม่ซีเรียสมากนัก พูดคุยกันเฮฮาสนุกสนานดี
วันนี้ตื่น 8.30 กะว่าคงจะสายได้ เพราะว่า คนขึ้นรถไปท่าพระจันทร์คงจะเยอะมาก
แต่แล้ว พอมาถึงที่ท่ารถตู้ รังสิต - ท่าพระจันทร์ สิ่งที่พบคือ ความว่างเปล่า......
ไม่มีใครเลย โอ้ว!!!! พระเจ้าจอร์จมันยอดมาก..............ที่ไหนได้....
วันนี้ไปมีรถตู้ไปท่าพระจันทร์ซะงั้น.....ช๊อกไป 3 วินาที (คิดในใจ)
กรูพลาดดดดดดดดดดดดกรูตายๆๆสายๆๆๆแน่ๆๆๆ สัมภาษณ์ 11.00 นี่มาน9.30แล้วง่า.....
เลยรีบเดินไปที่ท่ารถตู้อนุสาวรีย์ ปรากฎคือ....คนเยอะโคตรๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ทำไงดี
บังเอิญว่าพอไปถึงเขาจะออกคันใหม่พอดี อาศัยรุจักกับคนขับเขาดันตัวเราขึ้นรถเฉยเลยซะงั้น -*-
เลยได้ไปก่อนชาวบ้านเขาทั้งๆที่พึ่งไปถึง งงเลย แต่ก้อไม่มีใครสนใจเพราะก้อกำลังขึ้นรถๆกานอยู่
พอไปถึงอนุสาวรีย์ก้อตาลีตาเหลือกโบกแท๊กซี่เลย บ้านรวยซะงั้น ถึงโดมท่าพระจันทร์
(มองนาฬิกา) โอ้!!!!!!!!!!! 10.45เอง เดินดุ่มๆเข้าไปที่ตึกสัมภาษณ์ คณะนิติฯ ชั้น 3
สิ่งที่พบคือ คน.....น้อยอย่างแรง ไอ้เราก้ออุส่ารีบมา คือไม่ต้องไปต่อคิวรับบัตรอ่ะ
เดินไปเอาบัตรคิวได้เลย ปามานว่าเดินไปถึง พี่เขาเรียก น้องๆรับบัตรคิวยังค๊ะ อารายปามานนี้
เหนในคิวเขียน หมายเลข 213 ที่เขากำลังเรียกอยู่ก้อปามาน 112 เลยไม่รีบมากนัก
ไปหาไรกินก่อน เดินไปถึง 7-11 ซื้อหนมมากิน ซื้อไส้กรอกซีพี กับ น้ำส้มกล่องนึง สิริรวม 46 บาท -*-
(รุงี้ไปกินข้าวดีกว่า) รีบเดินดุ่ยๆไปตึกสัมภาษณ์ นั่งกินที่ชั้น2 เสดแล้วพอเดินขึ้นไป ด้วยความที่คนน้อยอย่างแรง
พี่เขาพูดว่า น้องครับ คนไหนที่สมัครตำแหน่ง Blah ๆๆๆๆ แต่ได้ยินตำแหน่งนึงเข้าหูว่า
ประสานกองเชียร์ฯ ให้เข้าไปสัมภาษณ์ได้เลย ไม่ต้องรอคิวแล้ว โอ้โห!!!!! ดีอย่างแรงงงงง ปรากฎได้สัมภาษณ์
ตอน 11.20 ถือว่าเร็ว เพื่อนเรามาตามเวลาต้องสัมภาษณ์ 9.00 เราเข้าสัมภาษณ์แล้วเพื่อนเรายังไม่ได้
สัมภาษณ์เลย เขาบอกว่าตำแหน่งดูและนักกีฬารึล่ามต้องตามคิว หุหุ
เราก้อมานั่งรอซักพัก ดูเคว้งๆ ไม่ค่อยมีคน พอถึงตาเรา ก้อไม่ตื่นเต้นนะ แต่พอเหนหน้าอาจารย์
แค่นั้นอ่ะ พูดไม่ออก แถมคนที่นั่งข้างๆยังเปนอาจารย์อภินันท์อีก.... เกรงไปหมดเลย พอเรามานั่ง
ตอนนั้นกาลังอยากจาเอาเสื้อออกนอกกางเกง เพราะว่ามันคับ คนมานอ้วนอ่านะ แต่พอกาลังจาเอาออก
มีเสียงนึงดังขึ้นจากโต๊ะข้างๆ "แหม คุณ ....... จะมาสัมภาษณ์แต่งกายไม่สุภาพเลยนะ" แล้วก้อมาอีกเปนชุด
คืออาจารย์ ญ คนนึง กาลังด่าผู้ชายอีกคนที่นั่งสัมภาษณ์ข้างๆเราอยู่ เลยกัวไม่กล้าเอาเสื้อออกเลย
นั่งคับๆๆไปงั้นอ่ะ อึดอัดมากๆๆ แล้วอาจารย์ก้อเริ่มถาม ....
คือได้พูดอังกิดน้อยมาก ได้พูดตอนแรกๆแล้วอาจารย์ก้อไม่ถามอังกิดอีกเลย คุยกานหนุกหนานมากก่า
แต่ไม่พูดมากก้อดีแล้ว เพราะรุสึกตื่นเต้นมากๆ อาจารย์ถามแบบต่อๆๆกันเลย ปามานว่าทำเวลา ตอนตอบอังกิด
ก้อพูดติดๆขัดๆ เหมือนมีไรมาติดที่ปากงั้นอ่ะ เสียใจมากๆ ตอนตอบก้อตอบแบบเดกมัธยมเลย รุสึกปันยาอ่อนมาก
ขอไว้อาลัยให้กับตัวเอง แต่ก้อนะวันนี้ก้อทำได้ดีที่สุดแล้วอ่ะ ได้ รึ ไม่ได้ ยังไง ก้อยอมรับได้
ตำแหน่งไหนก้อรับได้เหมือนกาน อิอิ
ปล . . วันนี้ไปคนเดียว บอกตามตรง เคว้งมากๆ ทำไม ทั้งๆที่มีคนไปเปนเพื่อนกันได้
แต่ทำไมไม่อยากไปเลยหรอ ขอแค่ไปเปนเพื่อนกันเอง บ้างก้อว่าไม่ว่าง บ้างก้อว่าไม่สะดวก บ้างก้อว่าไม่สบาย
บ้างก้อว่าไม่อยากไป บ้างก้อว่าอยากอ่านหนังสือ บ้างก้อว่า "ไม่" "ไม่" และก้อ"ไม่" คำเดียว ถามอย่างเหอะนะ
ว่าถ้าเปนคนอื่นไม่ใช่ผม คุณจะไปไหม ถ้าเปนเพื่อนคนอื่นของคุณ คุณจะไปไหม ถ้าเปนเพื่อนที่พูดให้คุณไปจนได้
คุณจะไปไหม ผมไม่เซ้าซี้คุณ ผมไม่อยากบังคับคุณ เพราะรุว่าทำไม่ได้ ผมแค่อยากได้เพื่อนไปด้วยกันบ้าง
ทำไมพวกคุณจะเจียดเวลาให้ผมบ้างไม่ได้ ผมขอแค่แปปเดียว ผมกลับมา บางคนยังหลับอยู่ บางคนอ่านหนังสืออยู่
บางคนพิมพ์งานอยู่ บางคนออนเอมอยู่ และบางคนกินข้าวกับเพื่อนอยู่ บอกตรงๆผมน้อยใจเพื่อนๆอ่ะคับ
สำหรับเพื่อนที่ไม่รุเรื่องเพราะผมไม่ได้โทรไปบอก ก้อขอโทดด้วยนะคับ พูดเหมารวมไปหน่อย ส่วนสำหรับคนที่รุเรื่อง
มันผ่านมาแล้วอ่ะคับ คนที่มีงานทำผมก้อขอโทดที่พูดรวมไป แต่คนอื่นๆผมน้อยใจคับที่คุณไม่อยากไปกับผม
ผมแค่อยากได้เพื่อนไปเปนเพื่อนกันได้แค่นั้นเอง แต่ก้อไม่ได้ .....
.....JJ... ขอแทรกเรื่องผู้นำซักนิด ด้วยคำว่า "เพื่อน"โลกไม่เคยทำให้มนุษย์สมบูรณ์แบบ เพื่อเผื่อแผ่เนื้อที่ให้คุณได้แสวงหา .... โลกทำให้มนุษย์มีความเหงา เพื่อให้มนุษย์แสวงหาความรักและมอบความรัก... และผมก็ได้รู้ว่า การได้มีเพื่อนทำให้โลกนี้มันไม่เหงาจนเกินไป... ............................... เพื่อนสนิทของผม***ไม่จำเป็นต้องเป็นเพศเดียวกันเสมอไป*** เป็นแค่ใครสักคนที่เปิดใจ***และพร้อมจะดูแลต้นไม้แห่งมิตรภาพ***
เพื่อนสนิทของผม***ไม่จำเป็นต้องอยู่ตรงนั้นเสมอยามที่ผมต้องการ*** เพียงแค่อยู่ในความทรงจำ***เอาไว้นึกถึงเพื่อเป็นกำลังใจในก้าวต่อไป***
เพื่อนสนิทของผม***ไม่จำเป็นต้องพบกันเป็นประจำ*** เพียงแค่ผมมองรูปถ่าย***แล้วความทรงจำระหว่างเราก็ทำให้ผมยิ้ม&มีความสุข***
เพื่อนสนิทของผม***ไม่จำเป็นต้องทำกิจกรรมร่วมกันทุกๆครั้งเวลาว่าง*** เพียงแค่ต่างคนต่างทำกิจกรรมของตัวเองอยู่นั้น***แล้วยังนึกถึงกิจกรรมที่เราทำด้วยกันก็พอ***
เพื่อนสนิทของผม***ไม่จำเป็นต้องมีผมเป็นเพื่อนเพียงคนเดียว*** เพียงแค่อยากให้รู้ว่าผมมั่นใจในความเป็นเพื่อนของเรามาก*** มากจนไม่มีการระแวงหรือน้อยใจใดๆ***หากเพื่อนสนิทของผมจะมีเพื่อนสนิทคนอื่น***
เพื่อนสนิทของผม***ไม่จำเป็นต้องรู้เรื่องของกันและกันทุกๆอย่าง*** เพียงแค่รู้ในเรื่องที่เราตัดสินใจแล้วว่าจะนำมาแบ่งปันซึ่งกันและกัน*** แม่ว่าเรื่องนั้น***อาจเป็นแค่เสี้ยวหนึ่งในเรื่องราวชีวิตอันมากมายของเราก็ตาม***
เพื่อนสนิทของผม***ไม่จำเป็นต้องทนนิสัยทั้งหมดของผม*** เพียงแค่บอกให้ผมปรับปรุงตัว**และพร้อมที่จะรับฟังในสิ่งที่ผมอธิบายและบอกให้ปรับปรุงตัวบ้าง**
เพื่อนสนิทของผม***ไม่จำเป็นที่ผมจะต้องเป็นเพื่อนสนิทของเขา*** เพราะคนเราต้องมีบ้างที่คิดไม่เหมือนกัน***เพียงแค่อยากให้พวกเขารับรู้ในมิตรภาพที่ผมมีให้*** แม้จะไม่มีค่าสำหรับเขา***แต่มีค่ามากเหลือเกินสำหรับความเต็มใจที่ผมมอบให้***
ผมได้แต่หวังเพียงว่า ***ผมจะเป็นเพื่อนสนิทของเพื่อนสนิทของผม*** ***ไหล่ของผม*** ไม่ได้มีความหมายพียงเพื่อประคองหัวผมไว้คนเดียวเท่านั้น*** แต่เพื่อนสามารถใช้มัน เป็นที่ประคองหัวเพื่อนได้ด้วย***
***เสื้อของผม*** ไม่ได้มีไว้เพียงห่อหุ้มร่างกายของผมเพียงอย่างเดียว*** มันพร้อมจะเป็นที่เช็ดน้ำตาและสั่งขี้มูกของเพื่อน ถ้าเพื่อนต้องการ***
***แขนของผม*** ไม่ได้มีไว้จูงหมาเดินเล่น***แต่มันสามารถใช้ประคองเพื่อนเมื่อเพื่อนจะล้ม*** แต่ถ้าเพื่อนล้มลงไปแล้ว ผมยังมีมืออีก1คู่ไว้คอยฉุดเพื่อนขึ้นมา***
***ปากของผม*** ไม่ได้มีไว้เพื่อกิน***และพูดพร่ามทั้งวันหรอกนะ*** แต่มันมีไว้พูดให้กำลังใจเพื่อนด้วย***เมื่อถึงเวลาจำเป็น***
***ตาของผม*** มีไว้เพียงเพื่อรกะพริบขึ้นลงเสียเมื่อไหร่*** ผมเอามันไว้ใช้มองสิ่งดีๆในตัวเพื่อนด้วยต่างหาก***
***ฟันของผม*** ไม่ได้มีไว้กัดคัยๆเขา*** แต่ผมมีไว้เพื่อจะใช้มันประดับเหงือก***ทุกๆครั้งที่ผมยิ้มให้เพื่อน***
***หูของผม*** ไม่ได้มีไว้เจาะรู***แขวนเครื่องประดับ*** แต่มันใช้ฟังเพื่อน***เมื่อเพื่อนต้องการระบายอะไรออกมาให้ผมฟัง***
***เท้าของผม*** ไม่ได้มีไว้สะสมกลิ่น***โอเค ถึงแม้มันอาจจะมีบ้าง*** แต่ผมจะใช้เท้าเพื่อเดินอยู่ข้างๆเพื่อนนี่แหละ***จะไม่ไปไหนไกล***
***สมองของผม*** อาจไม่ค่อยมีประโยชน์เวลาสอบนัก ก็จริง*** แต่มันจะทำงานหนัก***เมื่อเพื่อนต้องการความช่วยเหลือ***
***และหัวใจของผม*** ก็ไม่ได้มีไว้สูบฉีดเลือดเพียงอย่างเดียว*** แต่มันทำหน้าที่เก็บเพื่อนไว้ข้างในได้อีกด้วย***
ขอขอบคุณ space นึงที่ทำให้ผมชอบคำว่า "เพื่อน"มากขึ้น แม้ว่ามันจะห่างไกลจากผมก็ตาม คุณลักษณะของการเป็นผู้นำ ข้อ6 และ ข้อ7 6. ความจริงใจ
สิ่งสำคัญที่สุดข้อนึงที่ผู้นำจะต้องมี คือ "ความจริงใจ" ไม่ว่าคุณจะพูดอะไร
ทำอะไร คุณไม่ควรเสแสร้ง ไม่ควรโกหกตัวเองและผู้อื่น เวลาเข้าหาผู้อื่น
ถ้าคุณมีท่าทีอ่อนโยน ใบหน้ายิ้มแย้ม แน่นอนว่าคุณย่อมเป็นที่นิยมชมชอบของคนอื่นเสมอ
แต่ว่าความอ่อนโยนของคุณ และรอยยิ้มที่อบอุ่น จะต้องหลั่งออกมาจากใจจริง
คำมั่นสัญญาที่คุณให้ไว้ต้องปฎิบัติตามอย่างเคร่งครัด และครบถ้วน
คนเราอาจจะให้อภัยความผิดพลาด หรือข้อบกพร่องที่ใหญ่หลวงของคนอื่นได้
แต่ไม่มีใครอดทนยอมรับกับความหลอกลวงอันเนิ่นนานได้หรอก
บางทีเราอาจจะยอมเสียเปรียบบ้าง แต่ไม่มีใครยอมให้ถูกหลอกลวง หรือถูกลืมโดยเด็ดขาด
คุณต้องมีความจริงใจในการยอมรับความผิดพลาดที่อาจเกิดขึ้น
ในส่วนความรับผิดชอบของตนเองไม่ว่าจะเกิดจากความประมาทหรือใดๆก็ตาม
เมื่อคุณเป็นผู้นำ จำเป็นต้องระมัดระวังตัวเองอยู่เสมอ
7. ความเที่ยงธรรมและความเห็นแก่ตัว
ผู้นำควรจะมีความเที่ยงธรรมและไม่เห็นแก่ตัว
ซึ่งจะสามารถตรวจสอบได้จากการจัดการปัญหาต่างๆของคุณนั่นเอง
ความเที่ยงธรรมที่แท้จริงกับกรมองปัญหาอย่างระเอียดรอบคอบนั้น
มีผลโดยตรงต่อการให้กำลังใจแก่ผู้บังคับบัญชา การประเมินผลงานของผู้ใต้บังคับบัญชา
อย่างละเอียดถูกต้องจะสามารถยกระดับ ความเอาการเอางานและประสิทธิภาพ
ในการทำงานได้ดีที่สุด ทั้งนี้เพราะเมื่อมีการตรวจสอบที่เที่ยงธรรมแล้ว
เมื่อเราลงเรี่ยวแรงไป 1 % ก็ได้รับค่าตอบแทน 1% ทำผิด 1% ก็จะถูกลงโทษ 1 %
ทุกคนต่างรู้ถึงผลจากการกระทำของตนดี ไม่มีสิ่งทีเรียกว่า โชคดี ฟลุ๊ค
และไม่มีการเล่นพรรคเล่นพวก เช่นนี้แล้วก็จะทำให้ผู้ปฏิบัติงานทุกคน
ทุ่มเทให้กับงานมุ่งสู่ทิศทางที่ถูกต้องรวดเร็ว
คนที่อยู่ในฐานะผู้นำ ไม่ควรเอาความรักความชังของตัวเอง
ไปประเมินหรือคัดเลือกคน โดยเฉพาะอย่างยิ่งต้องระมัดระวัง
อย่าเผลอตกอยู่ในวงล้อมของพวกประจบสอพลอ
ควรหลีกเลี่ยงอย่าให้พวกญาติพี่น้อง คนสนิท เพื่อนรู้ใจ
นำความสัมพันธ์ส่วนตัวมาใช้ จนทำให้งานส่วนรวมต้องได้รับความเสียหาย
สำหรับคนที่ตัวเองไม่ค่อยชอบหน้า หือเคยมีเรื่องบาดหมางใจกันมาก่อน
ต้องร่วมมือกับเขาภายใต้จุดมุ่งหมายใหญ่อัเดียวกัน ต้องรู้จักอดกลั้น ผ่อนสั้น ผ่อนยาว
ปล. สำหรับที่มีคนถามมาว่า ทำไมตอนนี้ถึงมีแต่เรื่องผู้นำ
เนื่องจากผมได้รับการขอร้องมาอีกทีนะคับ กว่าจะหมดคงอีกพักใหญ่ๆ
ถ้ามีคำถามอะไรไม่เข้าใจตรงไหนให้ฝากคำถามทาง aj_pooh_zit@hotmail.com
จะเร็วสุดนะครับ เพราะผมจะตอบได้เกือบทุกวัน
สำหรับนักเรียนที่เข้ามาดู ASSIGNMENT ครั้งล่าสุดก้อคือเรื่องนี้นะครับ
ให้ทำรายงานตามหัวข้อที่เคยแนะนำไปโดยมี เรื่องผู้นำเป็นฐานนะครับ
ใบ้ให้ว่าคำตอบอยู่ในเนื้อเรื่องแล้วอ่านะ
คุณลักษณะของการเป็นผู้นำ ข้อที่ 4 และ ข้อที่ 5 4. ทุกคนล้วนแต่มีความสำคัญ
ในทวีปยุโรปมีเพลงพื้นบ้านอยู่เพลงหนึ่ง เนื้อร้องมีใจความว่า...
เนื่องจากตะปูตัวเล็กๆตัวหนึ่งหลุดหายไป
เกือกม้าจึงหลุดหาย
เนื่องจากเกือกม้าหายไป
ม้าจึงเสียหลัก
เนื่องจากม้าเสียหลัก
ท่านขุนพลจึงพลัดตกจากหลังม้า
เนื่องจากขุนพลพลัดตกจากหลังม้า
การสู้รบจึงพ่ายแพ้
เนื่องจากการสู้รบพ่ายแพ้
จึงสูญชาติไป...
หน้าที่การงานทุกหน้าที่ ผู้ปฏิบัติงานทุกคน ต่างเป็นส่วนหนึ่งที่ไม่อาจแยกออกจากกันได้
อย่างเด็ดขาด ผู้นำควรจะมีทัศนะในการบริหารงานเช่นนี้ เวลาเข้าหาคน จึงจะได้ให้ความเคารพ
หรือปฏิบัติตนได้อย่างถูกต้อง จริงใจ และเป็นธรรมชาติ
5. เข้าหาผู้อื่น
ผู้นำที่ดีเมื่อพบผู้ใต้บังคับบัญชา ควรจะทักทายปราศรัยกับพวกเขาอย่างอบอุ่น
อย่างมีจิตสำนึก และจริงใจ พูดคุยกับพวกเขาด้วยความสนิทสนม ถามไถ่สภาพการณ์งาน
และชีวิตความเป็นอยู่ของพวกเขาก็ได้ แต่ว่าสิ่งเหล่านี้ต้องหลั่งไหลออกมาจากใจจริง
มิใช่เสแสร้งแกล้งทำ และไม่ใช่ทำอย่างฉาบฉวยตามมารยาททางสังคมเท่านั้น
ขณะเดียวกันก็ต้องน้อมใจรับฟังความคิดเห็นของผู้อื่นอย่างแท้จริง
และมีความต้องการความคิดเห็นเหล่านี้อย่างยิ่งยวด ถ้าความสัมพันธ์ระหว่างผู้นำ
กับผู้ถูกนำเป็นไปได้ด้วยดี การงานทุกอย่างก็จะเจริญก้าวหน้าได้อย่างมีประสิทธิภาพ
สิ่งเหล่านี้คือการปลุกปลอบใจ การให้กำลังใจอย่างล้นหลามแก่ผู้บังคับบัญชาทุกคน
ถือเป็นกลยุทธ์ในการบริหารคนที่สำคัญประการหนึ่ง
ปล... น้องชุงับ ไม่มีอ่ะงับ แต่ลองหาหนุ่มๆๆสักคนมาให้พี่ดูหมอให้ได้นะ 55+ คุณลักษณะของการเป็นผู้นำ ข้อที่ 2 และ ข้อ 3 2. เข้าใจความใฝ่ฝัน
ทำอย่างไรจึงจะทำให้ผู้ร่วมงานทำงานด้วยควมเต็มใจ
ความใฝ่ฝันของคนทำงาน เป็นแรงผลักดัน เป็นแรงกระตุ้นให้ทำงาน
ได้อย่างมีประสิทธิภาพ (ทำงานด้วยความรัก)ความใฝ่ฝันที่ผู้นำจะต้องทราบและเข้าใจ
และมอบหมายการงานให้อย่างถูกต้องเหมาะสม กับความต้องการของแต่ละบุคคล
จากบทเรียนขององค์กรที่ประสบความสำเร็จเป็นจำนวนมาก ได้ข้อสรุปว่า
องค์กรใดที่ผู้นำสามารถทำให้เพื่อนร่วมงานมีความใฝ่ฝันร่วมกัน
จัดสรรงานได้อย่างถูกต้องเหมาะสมแล้วคนทำงานทุกคน
จะทำงานอย่างสุดความสามารถภายใต้แรงผลักดันของความใฝ่ฝันร่วมนี้
นี่เป็นงานที่ลำบากยิ่ง และต้องใช้ระยะเวลา แต่ผู้นำก็ไม่สามารถปฏิเสธสิ่งเหล่านี้ได้
3. เข้าใจอารมณ์ความรู้สึก
การเรียนรู้อารมณ์ความรู้สึกเป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ผู้นำต้องรู้ ผู้นำที่ดี
จะต้องสามารถรักษาอารมณ์ให้เยือกเย็น เสมอต้น เสมอปลาย การใช้ถ้อยคำหยาบคาย
โมโหฉุนเฉียวรุนแรง เสียดสี ถากถาง ประชดประชัน มาสร้างความอับอายให้แก่ผู้ร่วมงาน
เป็นสิ่งที่ต้องยกเว้นไม่พึงกระทำเป็นอันขาด เมื่อคุณทำได้อย่างนี้แล้ว
คุณก็จะทำให้เพื่อนร่วมงานของคุณเกิดความสบายใจ ทำงานด้วยความสุขและกระตือรือร้น
แม้ในภาวะคับขัน พวกเขาก็จะยืนอยู่ข้างคุณ ช่วยกันเอาชนะอุปสรรคในการทำงานไปได้อย่างราบรื่น คุณลักษณะของการเป็นผู้นำข้อที่ 1 1. ความสามารถในการเป็นผู้นำ
หัวใจของการนำคือสามารถผลักดันให้ผู้อื่นลงมือทำงาน คนที่เรียนดีที่สุด
หรือเก่งที่สุดนั้นใช่ว่าเขาจะสามารถเป็นผู้นำที่ดีได้
ผู้ที่สามารถเป็นผู้นำที่ดีได้ จะต้องสามารถในงานในแขนงนั้นๆ
หรือมีความรู้ในแขนงนั้นๆพอสมควร และยังต้องสามารถผลักดันให้ผู้ร่วมงานมาร่วมทำงาน
ให้เกิดประสิทธิภาพสูงที่สุดอีกด้วย คำว่า ผลักดัน รวมถึงการจัดองค์กร ชี้แนะ ตรวจสอบ
และที่สำคัญคือการเติมพลังให้กับผู้ร่วมงาน ทำให้ผู้ร่วมงานแสดงความคิดความเห็น
แสดงความคิดสร้างสรรค์ออกมาได้อย่างเต็มที่ ทำให้ผู้นำนั้น
ไม่เพียงแค่ต้องเข้าใจงาน หากแต่ต้องเข้าใจคนอีกด้วย
ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่ายนัก ในเมื่อต่างคนต่างความคิด ต่างอารมณ์ และความต้องการกัน
แต่โดยหลักแล้วไม่มีวิธีการบีบบังคับใดๆที่สามารถทำให้คนเราทำงานได้ดีได้
จึงจำเป็นที่ผู้นำ จะต้องทำให้ผู้ร่วมงาน เป็นเพื่อนร่วมงานที่ทำงานด้วยความเต็มใจ
การใช้วิธีบีบบังคับด้วยกฎระเบียบตั้งแต่เล็กน้อยไปจนถึงมากมาย เข้มงวดจนเกินเหตุ
หรือสร้างความแตกแยก แบ่งพรรค แบ่งพวกตามกลุ่มผู้รับผิดชอบในอำนาจต่างๆ
ปราศจากความสามัคคีร่วมใจ ผลที่สุดแล้วคนที่ทำงานดี มีความสามารถล้วนเบื่อหน่าย
และก็จะเลิกลาไป องค์กรนั้นก็จะไร้ประสิทธิภาพไปในที่สุด......(โปรดติดตามตอนต่อไป)
|
|||||
|
|